Σταθμός τραινου

Τελικά όταν κάθεσαι και περιμένεις στο σταθμό του τραίνου βλέπεις ενδιαφέροντα πράγματα να γίνονται.

Άνθρωποι απ όλες τις φυλές μπαινοβγαινουν από τον έλεγχο των εισιτηρίων αγχωμένος να πάνε η να έρθουν να φτάσουν γρήγορα στον προορισμό τους.

Τα μάτια τους αν τα κοιτάξεις προσεχτικά δύσκολα θα σου δώσουν την αίσθηση της ξεγνοιασιάς ιδιαιτέρως αν πρόκειται για ώρα αιχμής.

Έρχεται το τραίνο και βιαστικά αυτοί που είναι να επιβιβάστηκε θα πρέπει να μπουν μέσα πάρει θυσία όσο γεμάτο και να είναι το βαγόνι όσο και να εκτοξεύονται απειλές από αυτούς που είναι ήδη μέσα ότι δε θα χωρέσουν και να πάνε αλλού.

Αλλά και αυτοί που βγαίνουν έχοντας φτάσει στον ενδιάμεσο η στον κύριο προορισμό τους δεν ανακουφιζονται που επιτευχθεί ο στόχος τους.

Οι πρώτοι γιατί θα πρέπει από δω και πέρα να πάρουν ταξί άλλο μέσο συγκοινωνίας για να πάνε με τα πόδια ενώ οι άλλοι γιατί συνειδητοποιουν ότι ξαναρχίζει μια μέρα δουλειάς και υποχρεωσης.  Πότε είχε τελειωσει;

Το πιο αξιοπρόσεκτο βέβαια είναι η επικύρωση των εισιτηρίων καθώς δεν έχουν όλοι τη δυνατότητα ακόμα κι αυτο το αντίτιμο του τραινου να πληρώσουν οπότε όταν φτάνει η ώρα να βρεθούν μπροστά στο ψυχρό μηχάνημα επικύρωσης υπάρχουν επιλογές όπως : 1. Το χουμε ακυρώνουμε προχωράμε

2. Δεν το χουμε περιμένει να περάσει κάποιος άλλος και μεις μαζί τους κοινωνική αλληλεγγύη χωρίς ερώτηση

3. Μας καταλαβαίνουν πως έχουμε προβλημα και μας βοηθάνε επί τούτου προτρεποντας μας να περάσουμε μαζί τους η χτυπάνε το εισιτήριο λη κάρτα τους για να περάσουμε μόνο εμείς...

4. Υπάρχουν κι αυτοί που ξαφνιαζονται καθώς το υπόλοιπο της κάρτας τους δεν επαρκει" και κοιτάζουν απεγνωσμένα τριγύρω γιατί δεν είναι απαραίτητα άνθρωποι που δεν έχουν η που δεν θέλουν να έχουν

5. Υπάρχουν κι αυτοί που ευσυνείδητα δεν πληρώνουν δεν ακυρώνουν απλά χρησιμοποιούν όλους τους παραπάνω τρόπους για να το εκμεταλευτουν να κινηθούν

Και υπάρχουμε και μεις οι απλοί θεατές έξω από το σταθμό... να παρακολουθούμε τις ξεχωριστές περιπτώσεις, την είσοδο και την έξοδο στη μυρμηγκοφωλια... των ανθρώπων...

Athens Irish Festival Haidari

Βρισκόμαστε στο Athens Irish Festival στο Χαϊδάρι.  Θα δούμε πόσο και τι θα καλύψουμε από την τελευταία μέρα των εκδηλωσεων

Ακόμα δεν έχει αρχίσει κάτι... οι μπύρες Γκίνες έχουν ήδη σερβιριστεί.. 

Αρχίζουμε με ένα workshop... με την Άνετα...

Το workshop είναι χορευτικό.....

Και το μάθημα δυναμώνει το ρυθμό του stafold 

....

Ο χορός κονιμαρα παίρνει υπόσταση και όλοι και όλες ακολουθούν...

Με Άσμα κορντις συνέχεια....η όπως σωστά πρέπει να είναι... 

Το συγκρότημα είναι ελληνικό  και τραγουδάει παραδοσιακά ελληνικά και όπως ακούμε και παραδοσιακά ιρλανδικά τραγουδια

Τελειώσαμε το συγκεκρινονσυγκροτημα με το ρατλινγκ ... κάτι... δεν είμαι γνωστής αλλά ήταν τέλειοι!

Δυστυχώς πρέπει να φύγουμε... περάσανε υπέροχα....

rockwood

Skyfall... το τραγούδι με το άκουσμα του Τζέιμς μποντ ακούγεται στο χώρο... Η επιβλητική φωνή της τραγουδίστριας και του συγκροτήματος καθηλώνοντας τους θεατές...

Μια μπύρα και μια καλή θέση στο μπαρ σε αποζημιώνουν για τα τόσα ταξί που πήρα για να έρθω...

Επίσης η παρέα καλή... κλασική... αν και ...δεν με περίμενε....

Συνεχίζουμε... σε γνώρισα στο ΙΚΑ.... κλπ...

Τρίτο ποτό και αντέχονται όλα... για αλο λόγο πήγα άλλο λόγο βρήκα και αλλιώς παίρνω πάντα καλά!

Και συνεχίζουμε με το Κρουαζιέρα θα σε πάω γιατί μόνο να ονειρεύομαστε μπορούμε......

Και μετά από Άννα Ευλαμπια και Φανή... τραγούδι της Ευσταθιας και" όλα αλλάζουν..."

Το κοινό είναι ενθουσιασμένο.... 

"Η κάθοδος των Μοιραίων " συνεχίζεται...

Candy candy I can't let you go...

Κλείνουμε με το Τσικαμπουμ κι όλα γυρίζουν στο κεφάλι μου...

Τεχνίτη Νοημοσύνη - Ενημέρωση στο ΑΣΤΥ ΑΙΓΥΠΤΙΩΤΩΝ

Βρέθηκα χθες στην Κηφισιά στην πλατεία Αιγυπτιωτων στο χώρο του αντίστοιχου συλλόγου και παρακολούθησα μια διάλεξη που έγινε από το συνάδελφο και φίλο μου Νίκο Ραίση. 

Ο κυριος Ραίσης, καταρτισμενος στον τομέα της πληροφορικής η όπως ονομαζόταν σε καθε εποχη στη διάρκεια της θητείας του 55 χρόνια  στο χωρο πραγματοποίησε με επιτυχία κατά τη γνώμη μου και κατά τη γνώμη ενός κοινού που διψαγε για γνώση να προβάλει άρτια και με όση τεχνική λεπτομέρεια ήταν απαραίτητη,  μια παρουσίαση του τι είναι η τεχνίτη νοημοσύνη, πως λειτουργεί  , που τη συναντούμε στη ζωή μας, ποια είναι τα πλεονεκτήματα και ποια ενδεχομένως τα μειονεκτήματα της χρήσης και της λειτουργίας της. 

Τέθηκαν κρίσιμα ερωτήματα από τον ιθύνοντα σχετικά με τα θεματα ηθικής και δεοντολογιας που διέπει μια μελλοντική συνυπαρξη ανθρώπων,  εργαζομένων και ρομπότ εργαζομένων ίσως όχι αύριο ίσως όχι αυτόν ή τον επόμενο χρόνο αλλά πιο κοντά πια στην τωρινή ζωή μας.

Η γλώσσα μεστή με παραδείγματα από την εμπειρία στην πολυετή εργασία να αντιπαραβαλλονται με σύγχρονα παραδείγματα χρήσης της ΤΝ ώστε το κοινό να μπορεί να τη δει ως τη νέα επανάσταση σε σχέση με την προηγούμενη βιομηχανική επανάσταση και να κατανοήσει ότι οποίες αλλαγές και καταστάσεις προκαλούνται από τις εκάστοτε τέσσερις τεχνολογικές επαναστάσεις στη διάρκεια ζωής του ανθρώπου παρόμοιες θα προκύψουν και με την επανάσταση που προκαλείται από τη χρήση και αποδοχή της ΤΝ. 

Ποια θα είναι η θέση του ανθρώπου,  ποιος ο ρόλος του , ποιες ενέργειες πρέπει να κάνει ώστε να συμπορευτει με το νέο "εργαλείο" "ανταγωνιστη" η "συνεργατη" σε κάτι που ξεκίνησε δειλά και φιλόδοξα στα μέσα του προηγούμενου αιώνα και εξελίσσεται με γεωμετρική πρόοδο στα χρόνια που διανύουμε. 

Αξίζει να σημειωθεί πως το κοινό που ήρθε να παρακολουθήσει τη διάλεξη περιλάμβανε ανθρώπους οι οποίοι αν και σε ηλικια που θα μπορούσαν να αποστασιοποιηθουν από τις εξελίξεις διψαγαν για γνώση και πληροφορία. 

Άνθρωποι της δημοτικης αρχής καθώς και άνθρωποι της πληροφορικής παρακολούθησα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Ευχαριστούμε Νίκο. Καλή συνέχεια στις υπόλοιπες δράσεις σου.

Επιταφιος

18 Απριλίου 2025. Έξω από την Αγία Αναστασία στον Περισσο. Περιμένουμε να αρχίσει η περιφορά του Επιταφιου. Είναι ακόμα νωρίς αλλά το Αι γενναιαι  πασαι ήδη ακούγεται... Πόσες μνήμες με γεμίζει... Από διαφορετικα "χρονολογια" και διάφορες εποχές. Είτε όταν ζούσα το μακρινό 1980 είτε όταν ζούσα πριν από διάφορα προσωπικά συμβάντα στη ζωή μου. Το κύριο μέρος όμως τελικά είναι ο Περισσός.  Η περιοχή των προσφύγων.  Ο τόπος που κάποτε ορίστηκε να φιλοξενήσει ταλαιπωρους ανθρώπους από τα πάλαι ποτέ δικά μας μερη για να ξαναφτιάξεις τη μητέρα Ελλάδα....
Ο κόσμος πολύς. Έχει γεμίσει τον περιβαλλοντα χώρο. Νέοι γέροι και παιδιά μαζί περιμένουν να βγει ο ανθοστολισμενος επιταφιος να τον ακολουθησουν στη διαδρομή από καιρός την Εκκλησιά.  Την Εκκλησιά που κάποτε πάντρεψε τους γονείς μου και φιλοξένησε στο χώρο της και στην αυλή της τα παιδιά ....
Άλλες φορές οι επιτάφιοι κάνουν τις δικές τους διαδρομές άλλες φορές συναντιουνται είτε με του Αγίου Ευσταθίου είτε με του Αγίου Στεφάνου. Εκεί, Σινωπης και Αιμιλιανου Γρεβενών.
Σε μια μυσταγωγία που κάνει ένα πλήθος πιστών να ακολουθησουν είτε για να αουγκραστουν τα λόγια της Μεγάλης Παρασκευής είτε ακόμα και να συναντιουνται με τους φίλους τους γείτονες και τις παρεες της οποίες πιθανόν να είχαν καιρό να συναντηθούν.  Δεν είναι έλλειψη σεβασμού αυτό.  Είναι μέσα στην ημέρα. Υπάρχει η θλίψη υπάρχει ο πόνος ότι ο Χριστός θα οδηγηθεί στον τάφο αλλά υπάρχει και η ελπίδα η προσμονή για την Ανάσταση.  Και την προσμονή την έχουν οι άνθρωποι όσο και την ελπίδα. Και οι άνθρωποι μιλάνε συζητούν σχολιάζουν αγαπούν μισούν κρίνουν όλα γύρω από τον επιταφιο...
Ειναι εκεί που τους ενώνει...
Υπαρχουν και αυτοί που θέλουν να τρομάζουν τον κόσμο και να ρίξουν τα βεγγαλικά τους πριν από την Ανάσταση.
Τα κεριά έχουν ανάψει. Οι μικροπωλητές προσπαθούν να κερδίσουν την εμπιστοσύνη μας και να μας κάνουν να αγοράσουμε το δικό τους κερί τη δικιά τους λαμπάδα. Υπάρχουν κι οι μπαλωναδες που θέλουν να πείσουν τους παππούδες πως τώρα είναι η κατάλληλη ώρα να πάρουν δωράκι στο εγγόνι τους...
Οχλαγωγια έξω ψαλμωδία μέσα. Ο θόρυβος γίνεται μεγαλύτερος θέλοντας να σκεπάσει τον ήχο των ιερέων... πάλι να δικαιολογησω; ποιος είμαι εγώ που θα κρινω; ένας καλαμαρας είμαι που γράφω και περιγράφω...
Σε λίγο θα τον σηκώσουν στα τέσσερα και οι ιερείς θα βγουν εξω συνοδευόμενο από τα κοριτσάκια με άσπρα φορέματα... θα κατέβουν τα σκαλοπάτια... και θα στραφούν προς τη Λόρδου Βύρωνος ... ψαλμωδίες το αιγεναιαι πασαι λίγη ησυχία λίγος σεβασμός και μετά ακολουθούν και πάλι κουβέντα... αλλά όλοι μαζί. Παιζει κι αυτό ρόλο... Ας μας δίνει κι αυτό τη δύναμη που έχουμε ανάγκη... κι ας ακολουθούμε κι ας έχουμε κι άλλες σκεψεις... ακόμα κι αν δε νιώθουμε...

Ο Βασιλευς της Δόξης μόλις εισέρχεται στο Ναο
Καλή Ανάσταση!