Ζήτησα από το πρόγραμμα τεχνητής νοημοσύνης να μου "φτιάξει" μια φωτογραφία που να απεικονίζει την Τσικνοπέμπτη και ... μου παρήγαγε την παραπάνω...
Δεν μπορώ να πω, είναι αρκετά ακριβές .... και έχει ένα συνδυασμό Ορθόδοξου με αρχαίου ναού με την Ελληνική σημαία να υποδεικνύει πως είναι δικιά μας παράδοση. Δεν μπορώ να καταλάβω πως το σκέφτεται αλλά είναι γεγονός πως μέχρι να το σκεφτώ εγώ πως θα το φτιάξω και να το ζωγραφίσω θα περάσει πολύς χρόνος και απλά δε θα προλάβω να γράψω ό,τι θέλω...
Προσπαθώντας να μυρίσω το άρωμα της τσίκνας από τα ψημένα κρέατα στην εικόνα και βλέποντας το κέφι που διακρίνεται στα πρόσωπα όλων νιώθω την τάση να εξαφανιστώ από το χώρο που εργάζομαι να βγω έξω, να απολαύσω τη γιορτή τη χαρά και όλα αυτά που προσφέρει η μέρα... ίσως σε μια ταβέρνα ίσως σε ένα ρεμπετάδικο με καλή παρέα αγαπημένη...
Ή να μαι στην Πάτρα το βραδάκι με την ίδια καλή παρέα να παρακολουθούμε του Κουτρούλη το γάμο όπως το ζούσαμε στα φοιτητικά μας χρόνια...... στην Πλατεία Αγίου Γεωργίου.
Απλές , μικρές κουβέντες Καφενείου.......... Φεύγουμε......
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου